«Հղի էի, ամուսնուս թաղմանը երեխու սիրտը կանգնեց». Դիվերսանտ Հայկ Ղրիմյանի մարմինը հայտնաբերվել է զոհվելուց 32 օր հետո

«Մենք տղա երեխայի էինք սպասում, 7 ամսական հղի էի… ամուսնուս թաղմանը չկարողացա էմոցիաներս զսպել, որ գոռացի, երեխու սիրտը կանգ առավ։ Ահավոր էր, չգիտեմ»,- արտասվելով ասում է 26-ամյա Դիանա Աղաջանյանը, որը 44-օրյա պատերազմում ամուսնուն կորցնելուց հետո կրկնակի մեծ ցավ է ապրել՝ կորցնելով երկար տարիներ սպասված երեխային։

Դիանան և Հայկն ամուսնացել են 2012-ին։ Այդ նույն թվականից Հայկ Ղրիմյանը սկսել է ծառայել խաղաղապահ զորքերում։ 2016-ին՝ Ապրիլյան պատերազմի ժամանակ, Հայկը, թեև արձակուրդում է եղել, կամավոր մեկնել է Արցախ։ Պատերազմից հետո որոշել է մնալ Արցախում և ընտանիքով Հրազդան քաղաքից տեղափոխվել է Ստեփանակերտ։

zinvor

Դիանան ասում է, որ երբևէ չէր պատկերացնի, որ կյանքն այնքան դաժան կգտնվի, որ սիրելի ամուսնուն կկորցնի պատերազմի ժամանակ։ Ասում է՝ վստահ էր ամուսնու հմտություններին ու գիտելիքներին, բայց, ցավոք, չարաբաստիկ պատերազմը այլ տարբերակ չթողեց։

Հիշում է ամուսնու հետ վերջին զրույցը, երբ հոկտեմբերի 13-ին զանգել էր, որից հետո՝ վայրկյաններ անց, Դիանան հետ է զանգել, բայց ամուսնու հեռախոսն արդեն անհասանելի է եղել։

Դիանան ասում է՝ սովոր էին, որ ամուսինը ուշ-ուշ զանգեր, քանի որ նա դիվերսիոն խմբում էր, հաճախ հարմար չէր ընտանիքի հետ խոսեր։ Դիանան ասում է՝ բայց երբ հետ է զանգել ամուսնուն, ու ամուսնու հեռախոսն անհասանելի է եղել, հաջորդ օրն էլ զանգ չի եղել, սիրտն արդեն կանխազգացել էր, որ ամուսնու հետ դեպք է պատահել:

hayk u kin

Դիանան ասում է, որ ամուսնու զոհվելու մասին լուրն ստանալուց 32 օր հետո է նրա մարմինը հայտնաբերվել։ Դիանան 32 օր հույսով սպասել է, որ գուցե տեղեկությունը սխալ լինի, ուզում էր չհավատալ դաժան իրականությանը։ 

Հայկը կատակասեր էր, արագաշարժ, շտապում էր կյանքում վայելել ամեն վայրկյանն ու պահը։ Կինն ասում է՝ կես խոսքից հասկանում էին իրար ու շատ երջանիկ էին․ «Մենք 10 տարի ամուսնացած էինք, մեր հարաբերությունները շատ լավ էին։ Ինքը շատ կատակներ էր անում, ականջներիս մինչև հիմա անընդհատ իրա ծիծաղն ա, ես ամեն վայրկյան իրա հետ եմ, քնում-զարթնում եմ՝ մտքիս միայն ինքն ա»։

Դիանան ասում է՝ ամուսնու զոհվելուց հետո կյանքը գլխիվայր է շրջվել․ «Հիմա ամեն ինչ փոխված ա, տխուր, Եռաբլուրն ա արդեն դարձել հիմնական վայրը, մենակ երեխայի համար էնքան որ ապրում ենք»,- կրկին հուզվում է Դիանան։

Դիանան ամուսնուն կորցնելուց հետո հույս ուներ, որ երկրորդ երեխան կծնվի, ասում է՝ ամուսինը շատ էր ուզում երեխա ունենալ, անգամ անուն էին որոշել: Կինն ամուսնուն առաջարկել էր անունը Հայկ դնել. «Ասեցի՝ սիրտս զգում ա, որ տղա ա, ուզում եմ՝ անունը Հայկ դնենք, ասեց, բա ո՞նց ես տարբերելու, ասեցի՝ քեզ Հայկ կասեմ, փոքրիկին էլ՝ Հայկո: Շատ էր ուրախացել, որ ասեցի Հայկ դնենք։ Հայկի զոհվելուց հետո հույսով էի, որ երեխեն կծնվի, նորից Հայկը կծնվի մեր տանը, բայց չստացվեց․․․»,- կսկիծով ասում է երիտասարդ կինը։