«Մա՛մ, չնեղանաս, որ ինձ բերեցին, քեզ երդվել էի, որ ոտքով կգամ». ՀԵՐՈՍ ՅՈՒՐԻԻ զոհվելուց հոտ ՆՐԱ հեռախոսից գտան այս բանաստեղծությունը. անհնար է չհուզվել

Այս բանաստեղծությունը գտել եմ անմահացած եղբորս հեռախոսից, նրա զոհվելուց հետո, -պատմել է Արցախյան 44-օրյա ապատերազմի անմահ հերոսի քույրը: Ասում է՝ չգիտի եղբայրն է գրել, թե չէ, բայց բանաստեղծությունը գտել են եղբոր հեռախոսի մեջ, գրվել էր Յուրիի բանակ գնալուց առաջ:

«Մա՛մ, չնեղանաս, որ ինձ բերեցին, քեզ երդվել էի, որ ոտքով կգամ…

Մա՛մ, չնեղանաս, դե չհասցրեցի քեզ տամ հրաժեշտի վերջին համբույրը… Մա՛մ, չնեղանաս այն կոշտ խոսքի, առածդ բաճկոնը չհագնելու համար…

Մա՛մ, չնեղանաս՝ դատարկ սենյակի, պատի վրա կախված նկարիս համար…

Մա՜մ, չնեղանաս, օջախս մարեցի, սև գլխաշոր նվիրելու համար…».Մա՜մ, չնեղանաս, օջախս մարեցի, սև գլխաշոր նվիրելու համար…».