ԽՍՀՄ բանակի ՀԱՅ ՍՊԱՆ, ով ամուսնացավ ՌՈՒՍ աղջկա հետ, սակայն հանուն հայրենիքի մենակ թողեց ընտանիքը. միայն տեսեք՝ ինչեր է արել ՆԱ

Շահվալադ Շահնազարյանը ծնվել է Տավուշի մարզի Կոթի գյուղում, սակայն երկար չի ապրել։ Շահնազարյանը մահացել է 28 տարեկանում։ Նրա մահը վրա է հասել կա՛մ ներքին արյունահոսությունից, կա՛մ պատերազմի ժամանակ ստացած վերքերից։

Շահնազարյանը 20 տարեկան էր, երբ 1940 թվականին զորակոչվեց Կարմիր բանակ: Հանգամանքների բերումով Շահվալադը հայտնվել էր մոնղոլական Ուլան Բատոր քաղաքում 8-րդ մոտոհրաձգային գնդում՝ որպես կուրսանտ։ Նույն տարում նա հանդիպել էր իր մեծ սիրուն՝ ապագա կնոջը՝ Կլարա Ֆիլյուշկինային։ Դա սեր էր առաջին հայացքից:

Նա ասում է, որ Շահվալադն ու Կլարան շուտով պսակվեցին ու հավերժական սիրո երդում տվեցին։ Սակայն ամիսներ անց հայ երիտասարդը ռազմաճակատ մեկնեց։ Կլարան ուզում էր նրա հետ գնալ, բայց Շահվալադը չթողեց, քանի որ սիրելին պատրաստվում էր մայրանալ։ Ու այստեղ ավֆարտվեց նրա սիրո պատմությունը:

Պատերազմի ընթացքում Շահնազարյանը երեք անգամ վիրավորվեց։ Սակայն երրորդ վիրավորումը 1944 թվականի օգոստոսի 20-ին եղավ ճակատագրական. նրան իջաց

Տեղեկություններ չկան՝ ինչու Շահվալադը չի վերադարձել կնոջ և դստեր մոտ։ Հնարավոր է՝ պատճառը ծանր վիրավորումն էր, որն էլ  խլեց նրա կյանքը։

Կյանքի վերջին հինգ տարիների ընթացքում Շահվալադը քրտնաջան աշխատում էր, զբաղված էր իր սիրելի գործով՝ դասավանդում էր։ Շահնազարյանին հարգում էին բոլորը՝ փորքից մեծ։ Տարիներ անց աշակերտներից մեկը նրա մասին հոդված էր գրել, որում նշել էր․ «մանկավարժները շատ են, բայց ոչ ոք չի հասնի Շահնազարյանին»։

Հախվերդյանն ասում է, որ նա այդպես էլ չիմացավ իր դստեր՝ Լյուդմիլայի լույս աշխարհ գալու մասին։ 

Երբ իմացավ, որ Շահվալադն այլևս չկա, Կլարան դստեր հետ Հայաստան եկավ, այցելեց նրա ծնողներին և սիրելի ամուսնու շիրմաքարին:

Այդ օրվանից Լյուդմիլան հաճախ է այցելել տատին ու պապին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո մոր հետ տեղափոխվել է Կլարան որոշել է ապրել Շահնազարյանի ծնողների կողքին, իսկ Լյուդմիլան՝ ամուսնացել է հայի հետ։