Հայաստանի տարբեր անվանումներն ու դրանց ծագումը

Հայաստանը աշխարհի տարբեր լեզուներով կոչվում էր տարբեր լեզուներով։ Բայց այս բոլոր անունները պայմանականորեն կարելի է բաժանել 3 խմբի.

1 խումբ՝ «Արմ» արմատից առաջացած անուններ՝ Հայաստան, Հայաստան, Արմանում, Արմատանա, Արմինուիա, Արմանի, Արմենեն, Արմանիստան, Արմանիստան և այլն։

Խումբ 2՝ «հայ» արմատից առաջացած անուններ՝ Հայասա, Հայաստան, Հայկ, Բի-խայա-նիլի։ Միայն 2 ժողովուրդ է օգտագործել անունների նման տարբերակներ՝ հայերն իրենք և նրանց արևմտյան հարևանները հետտաներ են։

3 խմբի անուններ. եզակի անուններ, որոնք չեն կարող միավորվել խմբերի: Այդ անուններն են՝ վրացական Սոմխեթի, չինական Յամանիա, քրդական Ֆլե և այլն։

Ինչ պատճառով եւ ինչ տրամաբանությամբ տարբեր լեզուներով Հայաստան անունը տարբեր կերպ է հնչում, առանձին մանրամասն ուսումնասիրության թեմա։

Բայց հակիրճ կարող եմ ասել, որ «Արմ» արմատով անունների առաջին խումբը առաջին անգամ գրավոր հիշատակվել է Հայաստանը նշելու համար մ. Բեխիստունի ժայռը (մ.թ.ա. 6-րդ դար), ինչպես մեզ սովորեցնում էին խորհրդային դասագրքերում: Այսինքն՝ Դարեհի կյանքի ժամանակներում «Արմ» արմատով մի խումբ անուններ աշխարհում գոյություն են ունեցել առնվազն 1700 տարի։