«Մենք հիացած էինք ՀԱՅ կանանց գեղեցկությամբ, նրանք հրաշալի աչքեր ունեին». արաբ կինը ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԵՐԻ մասին

Սիրիայի արաբ Բատրան ցույց է տվել, որ նա լավ է հիշում, թե ինչպես էին տեղահանված և տանջված հայերի քարավանները մեկը մյուսի հետևից գնում Դեր Զոր։ Դա տեղի է ունեցել 1915 թվականին, երբ նա 9 տարեկան էր։

«Ես 93 տարեկան եմ, ես արաբ կին եմ անապատներից։ 1915 թվականին ես 9 տարեկան էի, և ես լավ հիշում եմ, թե ինչպես տեղահանված և տանջված հայերի քարավանները մեկը մյուսի հետևից քշում էին Դեր Զոր։ Նրանք տանջված էին սովով ու ծարավով, նրանք լոխմոտներով էին, ոտաբոբիկ էին քայլում։ Նրանք եկել ու հավաքվել էին Դեր Զոր կամրջի մոտ։

Մենք տեսել ենք, թե ինչպես են նրանցից շատերին սպանել թուրք ժանդարմներն ու չեչենները։ Ողջ մնացած հայ կանանց ստիպում էին ամուսնանալ արաբ շեյխերի և գյուղերի գյուղապետերի հետ։ Նրանք դարձան իրենց ընտանիքների արժանի մայրերը։ Նրանց մեծ մասը իսլամացվել են, իսկ մյուսները հրաժարվել են հրաժարվել իրենց հավատից։

Մենք հիացած էինք հայ կանանց գեղեցկությամբ։ Նրանք հրաշալի աչքեր ունեին։ Բացի այդ, նրանք հավասարակշռված էին, նվիրված և մեզ մոտ մեծ հարգանք էին առաջացնում, երբեք որևէ բանի մասին չէին խնդրել։ Թուրքերը հայերին ցրեցին սիրիական անապատներում, իսկ արաբները նրանց խղճահարությունից տարան»։