ՀԱՅ գեներալի գլխավորած գունդն առաջինն էր, որ ընդունեց գերմանացիների հարվածը․ նրա շնորհիվ խորհրդային զորքերը առավելություն ստացան

Հմայակ Բաբայանի գլխավորած հրաձգային գունդը խորհրդային առաջին գնդերից էր, որ ընդունեց 1941 թվականի հունիսի 22-ի հարվածը։ Այն պաշտպանեց գետի վրա գտնվող 3 կամուրջներն մինչև որ բոլորը վնասվածքներ չստացան։

Մինչև վերջ վերքերը չբուժելով` Հմայակը կրկին թեժ մարտերի վայրում հայտնվեց. Բաբայանը, որն արդեն փոխգնդապետ էր, զբաղվում էր հրաձգային գնդի հրամանատարությամբ, ռազմական վարպետություն և խիզախություն ցուցաբերեց մարտերի ժամանակ։ Իր ստացած Կարմիր դրոշի երեք շքանշանից մեկն ու հինգ վիրավորումն այդ օրերի պարգևը դարձան։

1942 թվականի կեսերն ու գարնան վերջը Բաբայանը մնաց Ղրիմում` Կերչի համար թեժ մարտերում, որտեղ նա զբաղվում էր 390-րդ հայկական դիվիզիայի հրամանատարությամբ. այդ դիվիզիայի անձնակազմից քչերը ողջ մնացին։ Հրամանատար Բաբայանի անկրկնելի գործողություններն այս անգամ ևս աննկատ չմնացին, և նրան ուղարկեցին Գլխավոր շտաբի Ռազմական ակադեմիային կից դասընթացների մասնակցելու։

Հետո եկավ արյունալի 1944 թվականը։ Մեկ տարի անց Հմայակը գեներալ-մայոր դարձավ ու ստանձնեց 35-րդ բրիգադի հրամանատարությունը, մեկնեց ազատագրելու Լեհաստանը։ Այդ բրիգադով նա հասավ մինչև Օդեր. խորհրդային զորքերը դուրս էին գալիս Գերմանիայի մայրաքաղաքը գրոհելու։ Ռուբեն Գյուլմիսարյանի հոդվածից։