«Նրա երգը մաքուր ու պարզ է սառնորակ աղբյուրի ջրերի պես»․ պատմաբան, ով դարձավ մի ամբողջ ժողովրդի ազգային երգիչ

Հայրիկ Մուրադյանն իր կյանքն ամբողջությամբ նվիրել էր իր ազգին։ Նա մասնագիտությամբ, իրոք, պատմաբան էր, հետեւաբար՝ նաեւ հնագետ։ Կոչված էր իբրև ազգագրագետ, ինչը նշանակում է՝ երգիչ, երգահան, մանկավարժ, մշակութային գործիչ։ Նա իր ամբողջ հասակով մեկ մի այնպիսի անհատականություն էր, որի հետ ոչ թե խոսելու, այլ որին լսելու համար ես մոտենում։

1905 թ. մայիսի 3-ին Մուրադյանի մայրը լույս աշխարհ բերեց նրան Առնոս լեռան (որտեղ կինը գնացել էր կանաչի հավաքելու) քարանձավներից մեկում։

Ցանկացած երգ նրա կատարմամբ՝ մեր ձայնն ու մեր կերպարն է։ Ավելի պատկերավոր Տիգրան Մանսուրյանն է ասել. «Հայրիկը աղբյուրի մաքուր ու պարզ ջուրը բերեց իր կենդանի հնչողությամբ, եւ կասկած չունենաք, որ այդ երգը ամենապահանջված երգն է»։

Նա, ուրեմն, երգիչ չէ լոկ, ոչ էլ՝ բանահավաք։ Նա ստեղծագործող է, զգացմունքներ արթնացնող է, տրամադրություն առաջացնող մարդ է, ով պատմում է Շատախից դեպի Յոթերորդ երկինք տանող ճանապարհի մասին։

Արթուր ՂՈՒԿԱՍՅԱՆԻ հոդվածից։