Էն օրը մտա տուն էն պահին, երբ որ 40 տարվա կնիկս ուզում էր խբեր ծեր հորս. տեսեք, թե ինչ արեցի

Ես ու կնիկս արդեն 40 տարի ա, ինչ ամուսնացած ենք ու միշտ ապրել ենք ծնողներիս հետ: Մամաս արդեն մի քանի տարի ա, ինչ կյանքից հեռացել ա, բայց պապաս մեր հետ ա ապրում ու ծեր ա արդեն:

Էն օրը գործից տուն գալուց ձեներ լսեցի տնից: Դուռը կամաց բացեցի ու լսեցի, թե ոնց ա կնիկս գոռգոռում հորս վրա, մտա էն ժամանակ, երբ ուզում էր արդեն խբեր: Բռնեցի ձեռից ու շպրտեցի մի կողմի վրա, հերս էլ կուչ էկած էր:

Պարզվում ա, սա ամեն օր հորս հետ սենց ա վերաբերվել, բայց հերս ինձ բան չի ասել, որ մեր ընտանիքս չքանդվի: Էտ էղավ վերջին օրը, որ մենք նույն հարկի տակ ապրեցինք:

40 տարվա համատեղ կյանքից հետո կնգաս հանեցի տնից ու հիմա ես ու հերս իրար հետ ենք ապրում: Հերս ասում ա ՝ բալես, չէի ուզում ընտանիքդ քանդեի ու ոնց ես չէի նկատել, մտքիս ծերով էլ չէր անցել, որ իմ կնիկը հրեշա, ում հետ ես 40 տարի ապրել եմ:

Հիմա սաղ օրը զանգում, ներողություն ա խնդրում, ասում ա միանանք, բայց բացառվում ա, ես էլ իրա հետ ապրողը չեմ: